பொருட்பால் - ஒழிபியல் - கயமை -108

மக்களே போல்வர் கயவர் அவரன்ன
ஒப்பாரி யாங்கண்ட தில்.

கயமைத் தனம் நிறைந்தவர் மனிதரல்லர். அவ்வாறு கீழான உயிர்களும் மனிதர் போலவே தோற்றமளிப்பது வேறு எங்கும் காண்பது அரிது.

நன்றறி வாரிற் கயவர் திருவுடையர்
நெஞ்சத்து அவலம் இலர்.

நன்மை அறிந்து செய்பவர் அது குறித்து கவலையுடன் சிந்தித்திருப்பர். கயவர்களோ அப்படி கவலை கொள்ள தேவையில்லை ஆதலால் கொடுத்து வைத்தவர்கள்.

தேவர் அனையர் கயவர் அவருந்தாம்
மேவன செய்தொழுக லான்.

தாம் நினைப்பதை செய்து வருவதால் தேவர்களும், கயவர்களும் ஒரு தன்மை உடையவரே. என்ன, கயவர்கள் பிறருக்கு தீமை செய்வார்கள்.

அகப்பட்டி ஆவாரைக் காணின் அவரின்
மிகப்பட்டுச் செம்மாக்கும் கீழ்.

தம்மினும் சிறியோரைக் கண்டால் அவரை விடத் தாம் மேல் என்று கர்வம் கொள்வார் கீழ் மக்கள்.

அகப்பட்டி - உள் அடங்குவர், தம்மினும் கீழோர்.

அச்சமே கீழ்களது ஆசாரம் எச்சம்
அவாவுண்டேல் உண்டாம் சிறிது.

தமது தவறுக்கு கிடைக்கும் தண்டணை குறித்த அச்சமும், தாம் விரும்பிய பொருளுக்காகவும் சிறிதளவு ஒழுக்கத்தைக் கடை பிடிப்பர்.

அறைபறை அன்னர் கயவர்தாம் கேட்ட
மறைபிறர்க்கு உய்த்துரைக்க லான்.

தாம் கேட்ட பிறர் அறியாத செய்திகளை கயவர் உடன் பிறருக்கு சொல்லி விடுவர் (தம்மை பெரியவனாக காட்டுதற்காக). அவ்வகையில் அவர்கள் பறை அறிவிப்பவனை ஒத்தவர்கள்.

ஈர்ங்கை விதிரார் கயவர் கொடிறுடைக்கும்
கூன்கையர் அல்லா தவர்க்கு.

எளியவர்களுக்கு (பருக்கை விழுந்து விடும் என்று) தம் எச்சில் கையால் கூட இல்லை என ஆட்டாதவர்கள், கையை முறுக்கி கன்னத்தில் குத்து விடும் வன்மை நிறைந்தவர்களுக்குத் தருவர்.

கொடிறு - கன்னம், கதுப்பு

சொல்லப் பயன்படுவர் சான்றோர் கரும்புபோல்
கொல்லப் பயன்படும் கீழ்.

சான்றோரிடம் தம் தேவையை சொன்னாலே நடவடிக்கை எடுப்பர். கயவரோ, கரும்பைப் பிழிவது போல் பிழிந்தால் தான் பயன்படுவர்.

உடுப்பதூஉம் உண்பதூஉம் காணின் பிறர்மேல்
வடுக்காண வற்றாகும் கீழ்.

கயவர் பிறர் நன்கு உடுப்பதையம், உண்பதையும் கண்டாலே பொறாமையால் குற்றம் கற்பிக்க வல்லவர்கள்.

எற்றிற் குரியர் கயவரொன்று உற்றக்கால்
விற்றற்கு உரியர் விரைந்து.

தமக்கு வந்த துன்பத்தைக் காரணம் காட்டி ஆதாயம் தேடுவதைத் தவிர கயவரால் இயலுவது வேறு ஏது?

பொருட்பால் - ஒழிபியல் - இரவச்சம் -107

கரவாது உவந்தீயும் கண்ணன்னார் கண்ணும்
இரவாமை கோடி உறும்.

இல்லையென்று சொல்லாதவரிடத்தும் வறுமையால் சென்று இரந்து கேட்காமை, இரப்பதால் கிடைக்கும் கோடிப் பொருளுக்கு ஒப்பாகும்.

இரந்தும் உயிர்வாழ்தல் வேண்டின் பரந்து
கெடுக உலகியற்றி யான்.

இரந்து உயிர் வாழ்வதும் தொழில் என்றால் அவ்வாறு உலகைப் படைத்தவன் தானும் அலைந்து அழிவானாக. இரப்பதால் அன்றி உழைத்துப் பிழைக்க வேண்டும்.

இன்மை இடும்பை இரந்துதீர் வாமென்னும்
வன்மையின் வன்பாட்ட தில்.

வறுமையால் வரும் துன்பத்தை இரந்து தீர்க்கலாம் என்று கருதினால் அதைவிட கொடுமை வேறு இல்லை.

இடமெல்லாம் கொள்ளாத் தகைத்தே இடமில்லாக்
காலும் இரவொல்லாச் சால்பு.

வறுமையால் துன்புற்ற நிலையிலும் பிறரிடம் இரந்து கேட்காதிருத்தல் மாபெரும் சிறப்பத் தரும்.

தெண்ணீர் அடுபுற்கை ஆயினும் தாள்தந்தது
உண்ணலின் ஊங்கினிய தில்.

இருப்பது தெளிந்த நீரும், சிறு அரிசிக் கஞ்சி ஆனாலும் உழைத்துப் பெற்றதால் உண்பதற்கு அவற்றை விட இனிமையானது இல்லை.

அடுபுற்கை - சிறு அரிசிக் கஞ்சி
தாள் - முயற்சி

ஆவிற்கு நீரென்று இரப்பினும் நாவிற்கு
இரவின் இளிவந்த தில்.

தவிக்கும் பசுவுக்கான நீர் என்று கேட்டாலும் இரந்து கேட்ட நாவிற்கு இழிவே.

இரப்பன் இரப்பாரை எல்லாம் இரப்பின்
கரப்பார் இரவன்மின் என்று.

இரப்பவருக்கு இல்லை என்று சொல்பவரிடம் இரந்து கேட்க வேண்டாம் என்று இரந்து கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

இரவென்னும் ஏமாப்பில் தோணி கரவென்னும்
பார்தாக்கப் பக்கு விடும்.

வறுமையில் இருந்து விடுபட ஏறும் இரத்தல் என்னும் காவலற்ற தோணி இல்லை என்போர் கல்நெஞ்சில் மோதி உடைந்து விடும்.

ஏமாப்பு இல் - காவலற்ற
பக்கு - பிளந்து

இரவுள்ள உள்ளம் உருகும் கரவுள்ள
உள்ளதூஉம் இன்றிக் கெடும்.

இரத்தலை நினைத்தால் உள்ளம் உருகும். இல்லை என்று கூறவதை நினைத்தால் உள்ளமே இல்லாது நொறுங்கி விடும்.

கரப்பவர்க்கு யாங்கொளிக்கும் கொல்லோ இரப்பவர்
சொல்லாடப் போஒம் உயிர்.

இரந்து கேட்பவர் இல்லை என்ற சொல்லைக் கேட்ட உடன் அவமானத்தால் உயிர் துறப்பர். இல்லை என்று சொன்னவன் உயிரற்ற உடல் ஆதலால் உயிர் எங்கே ஒளிந்திருக்குமோ?

பொருட்பால் - ஒழிபியல் - இரவு - 106

இரக்க இரத்தக்கார்க் காணின் கரப்பின்
அவர்பழி தம்பழி அன்று.

வறுமையில் இருப்பவர் கொடுக்கும் தன்மை உடையவரிடம் இரந்து கேட்கலாம். அவர் தரவில்லை எனில் அவருக்குத் தான் பழி ஏற்படும்.

கரப்பு - மறைத்தல்

இன்பம் ஒருவற்கு இரத்தல் இரந்தவை
துன்பம் உறாஅ வரின்.

துன்பம் இன்றி இரந்து பெறுவது ஒருவருக்கு இன்பமே. இரப்பவர் துன்பப்படாதவாறு ஈதல் வேண்டும்.

கரப்பிலா நெஞ்சின் கடனறிவார் முன்நின்று
இரப்புமோ ரேஎர் உடைத்து.

திறந்த மனதோடு ஈதல் தம் கடமை என உணர்ந்தவரிடம் இரந்து நிற்பதும் பெருமையே.

இரத்தலும் ஈதலே போலும் கரத்தல்
கனவிலும் தேற்றாதார் மாட்டு.

இருப்பதை இல்லையென்று கனவிலும் கூறாதவர் முன் இரந்து கேட்டல் கொடுப்பது போன்றதே.

கரப்பிலார் வையகத்து உண்மையால் கண்ணின்று
இரப்பவர் மேற்கொள் வது.

இருப்பதை இல்லையென்று சொல்லாதவர்கள் இருப்பதால் தான் அவர்களிடம் சென்று இரப்பவர்கள் உள்ளனர். இல்லையெனில் யாரிடமும் இரந்து கேட்காமல் உயிர் விடுவர்.

கரப்பிடும்பை யில்லாரைக் காணின் நிரப்பிடும்பை
எல்லாம் ஒருங்கு கெடும்.

இருப்பதை இல்லையென்று சொல்லும் நோய் இல்லாதவர்களைக் கண்டால் வறுமையால் வரும் துன்பம் உடனே அழியும்.

இகழ்ந்தெள்ளாது ஈவாரைக் காணின் மகிழ்ந்துள்ளம்
உள்ளுள் உவப்பது உடைத்து.

இரப்பவரை இகழ்ந்து எள்ளாமல் தருபவரைக் கண்டால், இரப்பவர் எள்ளம் மகிழ்ந்து உவக்கும்.

இரப்பாரை இல்லாயின் ஈர்ங்கண்மா ஞாலம்
மரப்பாவை சென்றுவந் தற்று.

வறுமையால் இரப்பவர் இல்லை எனில் ஈரம் நிறைந்த இந்தப் பெரிய உலகம் உயிரற்ற மரப்பாவைகள் உலவும் இடமாகத் தோன்றும். இரப்பவர் இல்லை எனில் ஈவது இல்லை, ஆதலால் அனைவரும் உயிரற்றவர்கள்.

ஈவார்கண் என்னுண்டாம் தோற்றம் இரந்துகோள்
மேவார் இலாஅக் கடை.

இரந்து கொள்பவர் இல்லாத போது, கொடுப்பவருக்கு புழ் உண்டாகும் வழி இல்லை.

இரப்பான் வெகுளாமை வேண்டும் நிரப்பிடும்பை
தானேயும் சாலும் கரி.

இரந்து கேட்பவன் இல்லையென்போரிடம் சினம் கொள்ளக் கூடாது. தன்னைப் போலவே பிறரிடமும் வறுமை துன்பம் இருக்கலாம் எனபவதற்கு அவன் வறுமையே சான்று.

கரி -சான்று

பொருட்பால் - ஒழிபியல் - நல்குரவு - 105

இன்மையின் இன்னாதது யாதெனின் இன்மையின்
இன்மையே இன்னா தது.

வறுமையை விட துன்பமானது எதுவும் இல்லை.

இன்மை எனவொரு பாவியால் மறுமையும்
இம்மையும் இன்றி வரும்.

வறுமை வந்தால் ஈவது இயலாது; அதனால் மறுமை கிடையாது. பொருள் இல்லார்க்கு இவ்வுலகமும் இல்லை.

தொல்வரவும் தோலும் கெடுக்கும் தொகையாக
நல்குரவு என்னும் நசை.

பழைய சுற்றத்தாரின் வரவையும், அவர்களை வரவேற்கும் சொல்லையும் சேர்த்துக் கெடுக்கும் வறுமை என்னும் இவறல்.

தொல்வரவு - பழைய உறவு
தோல் - சொல்
நசை - ஆசை என்ற பொருள் பல இடங்களில் காணப்பட்ட போதும் இவறல் (கஞ்சம்) என்ற சொல் மிகப் பொருத்தமாகத் தோன்றுகிறது.

இற்பிறந்தார் கண்ணேயும் இன்மை இளிவந்த
சொற்பிறக்கும் சோர்வு தரும்.

நல்ல குடிப் பிறந்தவரிடத்தும் வறுமையானது இகழ்வு ஏற்படுத்தும் சொல் பிறக்குமாறு சோர்வு ஏற்படுத்தும்.

நல்குரவு என்னும் இடும்பையுள் பல்குரைத்
துன்பங்கள் சென்று படும்.

வறுமை என்னும் துன்பம் பல தரப்பட்ட துன்பங்களையும் கொண்டு வந்து சேர்க்கும்.

நற்பொருள் நன்குணர்ந்து சொல்லினும் நல்கூர்ந்தார்
சொற்பொருள் சோர்வு படும்.

அறம் பற்றி நன்கு உணரந்து சொன்னாலும் வறுமைப்பட்டவர் சொல்வதை யாரும் பொருட்படுத்த மாட்டார்கள்.

நல்கூர்ந்தார் - வறியவர்

அறஞ்சாரா நல்குரவு ஈன்றதா யானும்
பிறன்போல நோக்கப் படும்.

அறம் தவறி வறுமைப்பட்டவன் பெற்ற தாயாலும் பிறன் போல் பார்க்கப் படுவான்.

இன்றும் வருவது கொல்லோ நெருநலும்
கொன்றது போலும் நிரப்பு.

முன்னர் என்னை துன்பத்தில் ஆழ்த்திய வறுமை இப்பொழுதும் வருமோ?

நெருநல் - நேற்று
நிரப்பு - வறுமை

நெருப்பினுள் துஞ்சலும் ஆகும் நிரப்பினுள்
யாதொன்றும் கண்பாடு அரிது.

நெருப்பினில் கூட உறங்குவது இயலும். ஆனால், வறுமையில் துயல்வது இயலாத ஒன்றே.

கண்பாடு - தூக்கம்

துப்புர வில்லார் துவரத் துறவாமை
உப்பிற்கும் காடிக்கும் கூற்று.

நுகர்வதற்கு எதுவுமின்றி (தவறான வழியில்) வறுமைப் பட்டு, உயிரை முழுதும் துறக்காமல் இருப்பது உப்பிற்கும் கஞ்சிக்கும் கேடு.

துவற - முழுமையாக
காடி - கஞ்சி

பொருட்பால் - ஒழிபியல் - உழவு -104

சுழன்றும்ஏர்ப் பின்னது உலகம் அதனால்
உழந்தும் உழவே தலை.

பல தொழில்கள் இருந்தாலும் அவை ஏர் பிடித்தலின் பின் வருவன ஆதலால் வருத்தும் என்ற போதும் உழவுத் தொழிலே முதன்மையானது.

உழந்து - வருந்தி

உழுவார் உலகத்தார்க்கு ஆணிஅஃ தாற்றாது
எழுவாரை எல்லாம் பொறுத்து.

உழவன்றி பிற தொழில் செய்பவரையும் தாங்குவதால் உழுபவர் இந்த உலகத்தின் அச்சாணியாகக் கருதப் படுவார்.

உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார்மற் றெல்லாம்
தொழுதுண்டு பின்செல் பவர்.

தான் உழுது உண்டு வாழ்பவர் யாரையும் சார்ந்து இல்லை. மற்ற எல்லோரும் அவரைச் சார்ந்தே வாழ இயலும்.

பலகுடை நீழலும் தங்குடைக்கீழ்க் காண்பர்
அலகுடை நீழ லவர்.

பல குடைகளை உடைய மன்னர்களால் ஆளப்படும் உலகை தம் ஏர் என்னும் கருவியால் உழவர் ஆள்வார்.

அலகு - கருவி, ஆயுதம்

இரவார் இரப்பார்க்கொன்று ஈவர் கரவாது
கைசெய்தூண் மாலை யவர்.

தம் உழைப்பால் உண்ணும் இயல்புடைய உழவர் பிறரிடம் இரந்து கேட்பதில்லை. தம்மிடம் இரந்து கேட்பவருக்கு மறைக்காமல் அவர் கேட்பதைத் தருவர்.

கரவாது - மறைக்காது
மாலை - இயல்பு

உழவினார் கைம்மடங்கின் இல்லை விழைவதூஉம்
விட்டேம்என் பார்க்கும் நிலை.

ஆசையைத் துறந்தவருக்கும் உழவர் கை கொடுக்கா விட்டால் தம் நிலையில் நிற்க இயலாது.

தொடிப்புழுதி கஃசா உணக்கின் பிடித்தெருவும்
வேண்டாது சாலப் படும்.

ஒரு பங்கு மண் கால் பங்கு ஆகும் அளவு (உழுது) உலர விட்டால் பிடி அளவு எரு கூட இல்லாமல் நன்கு விளையும்.

தொடிப் புழுதி - ஒரு வகை அளவு
உணக்கு - உலர்த்துதல்

ஏரினும் நன்றால் எருவிடுதல் கட்டபின்
நீரினும் நன்றதன் காப்பு.

நன்கு உழுதபின் எரு விடுதல் நல்லது. களை எடுத்து நீர் விடுதலும் பின் அப்பயிரைக் காத்தலும் நல்ல விளைச்சல் தரும்.

செல்லான் கிழவன் இருப்பின் நிலம்புலந்து
இல்லாளின் ஊடி விடும்.

நிலத்துக்குரியவன் அன்றாடம் சென்று சோம்பலால் பார்வை இடவில்லை எனில் அந்நிலம் மனைவியைப் போல் வெறுத்து அவனுடன் பிணங்கி விடும்.

கிழவன் - உரியவன்
புலந்து - வெறுத்து

இலமென்று அசைஇ இருப்பாரைக் காணின்
நிலமென்னும் நல்லாள் நகும்.

தம்மிடம் (நிலம்) எதுவும் இல்லை என்று சோம்பி இருப்பாரைக் கண்டால் நிலம் என்னம் நங்கை சிரிப்பாள். ஏனெனில் நிலத்தில் உழைப்பவன் மேற் கூறிய சிறப்புக்களைப் பெற இயலும் என்பதால்.

பொருட்பால் - ஒழிபியல் - குடி - செயல்வகை - 103

கருமம் செயஒருவன் கைதூவேன் என்னும்
பெருமையின் பீடுடையது இல்.

தான் மேற்கொண்ட நற்செயலை கைவிடேன் என்னும் பெருமையை விட பெருமிதம் கொள்ளத்தக்கது வேறு இல்லை.

துவ்வுதல் - நீங்குதல், எதிர்ப்பதம் - துவ்வா

ஆள்வினையும் ஆன்ற அறிவும் எனஇரண்டின்
நீள்வினையால் நீளும் குடி.

மனித முயற்சியும், நிறைந்த அறிவும் கொண்டு செய்யப் படும் பெருஞ்செயலால் குடிப்பெருமை உயரும்.

குடிசெய்வல் என்னும் ஒருவற்குத் தெய்வம்
மடிதற்றுத் தான்முந் துறும்.

குடிப்பெருமை உயரும் செயலுக்கு ஒருவர் முன் வரும் போது தெய்வமும் ஆடை வரிந்து கட்டி உதவிக்கு முன்னால் வரும்.

மடி - ஆடை

சூழாமல் தானே முடிவெய்தும் தம்குடியைத்
தாழாது உஞற்று பவர்க்கு.

தமது குடியை காப்பதற்கு விரைந்து முயல்பவருக்கு செயலானது ஆலோசனை தேவைப்படாது தானே விரைந்து முடியும்.

குற்றம் இலனாய்க் குடிசெய்து வாழ்வானைச்
சுற்றமாச் சுற்றும் உலகு.

பிறர் குற்றம் காணாத வகையில் குட்பெருமை காத்து வாழ்பவனை தம் சுற்றம் என உலகோர் விரும்பி வாழ்வர்.

நல்லாண்மை என்பது ஒருவற்குத் தான்பிறந்த
இல்லாண்மை ஆக்கிக் கொளல்.

நல்ல ஆண்மை என்பது ஒருவன் தான் பிறந்த குடியை அதன் நறபெயர் கெடாதவாறு ஆளும் தகுதியை ஏற்படுத்திக் கொள்வதாகும்.

அமரகத்து வன்கண்ணர் போலத் தமரகத்தும்
ஆற்றுவார் மேற்றே பொறை.

களத்தில் படையை நடத்தும் ஆற்றலுடையவரைப் போன்றவரால் மட்டுமே தம் குடியையையும் அதன் புகழ் குன்றாமல் வழி நடத்த இயலும்.

அமரகம் - போர்க்களம்
வன்கண்ணர் - வலுமை மிகுந்தவர்

குடிசெய்வார்க் கில்லை பருவம் மடிசெய்து
மானங் கருதக் கெடும்.

குடி உயத்தும் செயலில் உள்ளவர்க்கு எந்நேரமும் தகுந்த நேரமே. சோம்பலால் காலம் கருதி, மானம் காக்க எண்ணிணால் செயல் நிறைவேறாது.

இடும்பைக்கே கொள்கலம் கொல்லோ குடும்பத்தைக்
குற்ற மறைப்பான் உடம்பு.

தன் குடியை குற்றத்திலிருந்து காக்க எண்ணுபவன் உடல் துன்பத்திற்கே கொள்கலன் போன்றதாகும்.

இடுக்கண்கால் கொன்றிட வீழும் அடுத்தூன்றும்
நல்லாள் இலாத குடி.

துன்பம் வரும் போது தாங்கி காப்பதற்கு தகுந்த ஆள் இல்லை எனில் அக்குடி துன்பத்தால் வீழும்.

பொருட்பால் - ஒழிபியல் - நாணுடைமை - 102

கருமத்தால் நாணுதல் நாணுந் திருநுதல்
நல்லவர் நாணுப் பிற.

நாணுதல் என்பது பழி உண்டாகும் செயலுக்காக நாணுதல் மற்றும் அழகிய நெற்றி உடைய நல்ல குடிப் பெண்கள் நாணுதல் ஆகும்.

திரு நுதல் - அழகிய நெற்றி

ஊணுடை எச்சம் உயிர்க்கெல்லாம் வேறல்ல
நாணுடைமை மாந்தர் சிறப்பு.

உணவு, உடை மற்றும் பிற தேவைகள் அனைத்து மனிதர்களுக்கும் பொதுவானவை. பழிக்கு அஞ்சும் நாணம் உடைமையே அவர்களுக்கு சிறப்பு.

ஊனைக் குறித்த உயிரெல்லாம் நாண்என்னும்
நன்மை குறித்தது சால்பு.

உயிர்களுக்கு உடம்பே இருப்பிடம். அதுபோல், பழிக்கு நாணுவது என்னும் நல்ல குணம் மேன்மையின் குடி இருப்பு ஆகும்.

அணிஅன்றோ நாணுடைமை சான்றோர்க்கு அஃதின்றேல்
பிணிஅன்றோ பீடு நடை.

பழிக்கு அஞ்சும் குணம் சான்றோர்களுக்கு அணிகலன். அது இல்லையெனில், அவர்களின் பெருமிதமான நடை நோயுற்றது போல் ஆகும்.

பிறர்பழியும் தம்பழியும் நாணுவார் நாணுக்கு
உறைபதி என்னும் உலகு.

பிறர் பழிக்கும் தம் பழி போல் நாணுபவர், அவ்வாறான நாணத்தின் உறைவிடமாகக் கருதப் படுவார்.

நாண்வேலி கொள்ளாது மன்னோ வியன்ஞாலம்
பேணலர் மேலா யவர்.

மேன்மக்கள் பழிக்கு அஞ்சுவதை தமது மேன்மைக்கு காவலாகக் கொள்வார்கள் அன்றி இப்பரந்த உலகை கொள்ளார்.

நாணால் உயிரைத் துறப்பர் உயிர்ப்பொருட்டால்
நாண்துறவார் நாணாள் பவர்.

பழிக்கு அஞ்சும் குணமுடையவர் பழி ஏற்பட்டால் உயிரை விடுவார்களன்றி, உயிர் வாழ்வதற்காக பழி வரும் செயல் செய்ய மாட்டார்கள்.

பிறர்நாணத் தக்கது தான்நாணா னாயின்
அறம்நாணத் தக்கது உடைத்து.

பிறர் நாணத் தக்கது என்ற செயலை நாணாமல் செய்பவரை விட்டு அறநெறி வெட்கி விலகும்.

குலஞ்சுடும் கொள்கை பிழைப்பின் நலஞ்சுடும்
நாணின்மை நின்றக் கடை.

ஒழுக்கம் வழுவினால் குலப்பெருமை குன்றும். பிறர் பழிக்கும் செயலுக்குத் துணிந்தால் பிற நலன்கள் அனைத்தும் அழியும்.

நாண்அகத் தில்லார் இயக்கம் மரப்பாவை
நாணால் உயிர்மருட்டி அற்று.

மனத்தில் நாணம் இல்லாதவர் இயக்கம் உயிரற்ற நூல் கொண்டு ஆடும் மரப்பாவையின் இயக்கம் போன்றது.

பொருட்பால் - ஒழிபியல் - நன்றியில் - செல்வம் - 101

வைத்தான்வாய் சான்ற பெரும்பொருள் அஃதுண்ணான்
செத்தான் செயக்கிடந்தது இல்.

வீடு கொள்ளாது பொருள் சேர்த்தவன் அதை பயன்படுத்தவில்லை எனில் இறந்தவனைப் போல் அச்செல்வத்தால் செய்யக் கூடியது எதுவுமில்லை.

பொருளானாம் எல்லாமென்று ஈயாது இவறும்
மருளானாம் மாணாப் பிறப்பு.

பொருளால் எல்லாம் நிறைவேற்ற இயலும் என்று கருதா எவருக்கும் தராமல் மயங்குபவன் பிறப்பு நிறைவு இல்லாதது.

ஈட்டம் இவறி இசைவேண்டா ஆடவர்
தோற்றம் நிலக்குப் பொறை.

பொருளாசையால் (பொருள் தராத) புகழ் (தரும் செயல்) வேண்டாம் என்பவர் நிலத்திற்கு சுமையாவார்.

ஈட்டம் - பொருளீட்டுவது
இவறி - ஆசைப்பட்டு
இசை - புகழ்

எச்சமென்று என்எண்ணுங் கொல்லோ ஒருவரால்
நச்சப் படாஅ தவன்.

ஒருவராலும் (ஈயாமையால்) விரும்பப் படாதவன், தனக்குப் பின் எஞ்சுவது எது எனக் எதைக் கருதுவானோ?

கொடுப்பதூஉம் துய்ப்பதூஉம் இல்லார்க்கு அடுக்கிய
கோடியுண் டாயினும் இல்.

பிறருக்கு கொடுத்தல், பிற வழிகளில் பயன்படுத்துதல் போன்ற இயல்பு இல்லாதவர்கள் செலவின்றி கோடிக் கோடியாய் பொருள் சேர்ப்பதால் எதுவும் பெறுவது இல்லை.

ஏதம் பெருஞ்செல்வம் தான்துவ்வான் தக்கார்க்கொன்று
ஈதல் இயல்பிலா தான்.

தானும் பயன்படுத்தாமல், தகுதி உடையவருக்கும் தராமல் இருப்பவன் தான் வைத்திருக்கும் பெருஞ்செல்வத்திற்கு நோயைப் போன்றவன்.

ஏதம் - நோய்.

அற்றார்க்கொன்று ஆற்றாதான் செல்வம் மிகநலம்
பெற்றாள் தமியள்மூத் தற்று.

இல்லாதவருக்கு ஈயாமல் இருக்கும் செல்வம் அனைத்துச் சிறப்புகளும் பெற்ற கன்னி தனிமையாய் இருந்து மூப்பெய்துவதைப் போன்றது.

தமியள் - தனிமையாய் இருப்பவள்

நச்சப் படாதவன் செல்வம் நடுவூருள்
நச்சு மரம்பழுத் தற்று.

எவரும் விரும்பாதவன் சேர்த்த செல்வம் ஊர் நடுவில் நச்சு மரம் பழுத்தது போன்றது.

அன்பொரீஇத் தற்செற்று அறநோக்காது ஈட்டிய
ஒண்பொருள் கொள்வார் பிறர்.

பிறரிடம் அன்பு கொள்ளாமல், தன்னையும் வருத்தி, அறம் கருதாது சேர்த்த பெருஞ்செலவத்தை பிறர் எடுத்துக் கொண்டு விடுவர்.

சீருடைச் செல்வர் சிறுதுனி மாரி
வறங்கூர்ந் தனையது உடைத்து.

புகழ் உடையவரின் சிறு வறுமையும் மேகம் நீரின்றி வறண்டு போவதைப் போல் மிகுந்த துன்பம் ஏற்படுத்துவது.

துனி - வறுமை

பொருட்பால் - ஒழிபியல் - பண்புடைமை - 100

எண்பதத்தால் எய்தல் எளிதென்ப யார்மாட்டும்
பண்புடைமை என்னும் வழக்கு.

அணுகுவதற்கு எளியவராயிருந்தால் யாவரும் பண்புடைமை என்னும் பண்பை எளிதில் பெற்றிடலாம்.

எண்பதம் - எளியவராய் இருத்தல்

அன்புடைமை ஆன்ற குடிப்பிறத்தல் இவ்விரண்டும்
பண்புடைமை என்னும் வழக்கு.

நல்ல குடியில் பிறத்தலும், அன்புடன் பழகுவதும் பண்புடைமை எனப்படும்.

உறுப்பொத்தல் மக்களொப்பு அன்றால் வெறுத்தக்க
பண்பொத்தல் ஒப்பதாம் ஒப்பு.

மனித உறுப்புகள் ஒத்திருப்பதால் மட்டும் ஒருவர் மனிதர் ஆக மாட்டார். நற்பண்புகள் ஒத்திருப்பதால் ஒருவர் மனிதர் எனப்படுவார்.

வெறுத்தக்க - நெருங்கத் தக்க

நயனொடு நன்றி புரிந்த பயனுடையார்
பண்புபா ராட்டும் உலகு.

நீதி வழுவாமல் நன்மை செய்யும் பயனுடையவரின் பண்பை உலகம் பாராட்டும்.

நயன் - நீதி

நகையுள்ளும் இன்னா திகழ்ச்சி பகையுள்ளும்
பண்புள பாடறிவார் மாட்டு.

சிரித்து மகிழும் பொழுதும் இகழ்வது துன்பம் தருவதாகும். ஆதலால் பண்பாளர்கள் பகைவரிடமும் பண்புடன் நடந்து கொள்வார்கள்.

பண்புடையார்ப் பட்டுண்டு உலகம் அதுஇன்றேல்
மண்புக்கு மாய்வது மன்.

பண்புடையவர்கள் இருப்பதால் இவ்வுலகம் உயிர்ப்போடு இருக்கிறது. இல்லையெனில், உலக வழக்கு மண்ணில் புதைவது உறுதி.

அரம்போலும் கூர்மைய ரேனும் மரம்போல்வர்
மக்கட்பண்பு இல்லா தவர்.

அரம் போன்ற கூர்மையான அறிவுடையவர் ஆனாலும் மக்களுக்குரிய பண்பு இல்லை எனில் உணர்வற்ற மரமாகக் கருதப் படுவர்.

நண்பாற்றார் ஆகி நயமில செய்வார்க்கும்
பண்பாற்றார் ஆதல் கடை.

நட்புடன் பழகாமல், தீமை செய்பவர் ஆனாலும் அவரிடம் பண்புடன் நடவாமை இழிவானது.

நகல்வல்லர் அல்லார்க்கு மாயிரு ஞாலம்
பகலும்பாற் பட்டன்று இருள்.

சிரித்து, மகிழ்ந்து பழகாதவர்களுக்கு பெரிய உலகம் பகல் பொழுதிலும் இருண்டு காணப் படும்.

பண்பிலான் பெற்ற பெருஞ்செல்வம் நன்பால்
கலந்தீமை யால்திரிந் தற்று.

பண்பு இல்லாதவன் பெற்ற பெருஞ்செல்வம், தூய பால் கொண்ட பாத்திரத்தின் தூய்மையற்ற தன்மையால் திரிந்தது போல் கெட்டுப் போகும்.

பொருட்பால் - ஒழிபியல் - சான்றாண்மை - 99

கடன்என்ப நல்லவை எல்லாம் கடன்அறிந்து
சான்றாண்மை மேற்கொள் பவர்க்கு.

தமது கடமைகளை உணர்ந்த பெருந்தன்மையாளர்கள் நல்ல செயல்கள் எல்லாம் தம் கடமை எனக் கொள்வர்.

குணநலம் சான்றோர் நலனே பிறநலம்
எந்நலத்து உள்ளதூஉம் அன்று.

சான்றோர் நலம் என்பது நல்ல குணங்களினால் ஆனவை. அதைத் தவிர பிற நலன்கள் எவ்வகை நலன்களாகவும் கருத இடம் இல்லை.

அன்புநாண் ஒப்புரவு கண்ணோட்டம் வாய்மையொடு
ஐந்துசால் ஊன்றிய தூண்.

அன்புடன் பழகுதல், பழிக்கு வெட்குதல், ஒற்றுமையாய் இருத்தல், பிற உயிர்களிடம் இரங்கும் தன்மை, வாய்மை ஆகிய ஐந்தும் மேன்மையின் தூண்களாகும்.

கொல்லா நலத்தது நோன்மை பிறர்தீமை
சொல்லா நலத்தது சால்பு.

பிற உயிர்களை கொல்லாமை நோன்பு ஆகும்; பிறர் குறைகளை வேண்டுமென்று கூறாதிருத்தல் மேன்மை ஆகும்.

ஆற்றுவார் ஆற்றல் பணிதல் அதுசான்றோர்
மாற்றாரை மாற்றும் படை.

செய்து முடிக்கக் கூடியவர்களால் பணிதல் என்னும் செயல் இயலும். அதை சான்றோர் மாற்றாரையும் நம் பக்கம் மாற்றும் கருவியாக பயன்படுத்துவர்.

சால்பிற்குக் கட்டளை யாதெனின் தோல்வி
துலையல்லார் கண்ணும் கொளல்.

ஒப்புமை இல்லாதவர்களிடமும் தம் தோல்வியை ஏற்றுக் கொள்வது மேன்மையின் தன்மை அறிய உரைகல் ஆகும்.

துலையார் - தமக்கு ஒப்பில்லாதவர், தம்மிலும் தாழ்ந்தவர்

இன்னாசெய் தார்க்கும் இனியவே செய்யாக்கால்
என்ன பயத்ததோ சால்பு.

தமக்கு தீமை செய்தவருக்கும் நன்மை செய்ய இயலவில்லை என்றால் மேன்மையால் என்ன பயன்?

இன்மை ஒருவற்கு இளிவன்று சால்பென்னும்
திண்மை உண் டாகப் பெறின்.

மேன்மை குணம் ஒருவருக்கு அமைந்து விட்டால் பொருள் இல்லாதிருத்தல் ஒருவருக்கு இழிவு இல்லை.

ஊழி பெயரினும் தாம்பெயரார் சான்றாண்மைக்கு
ஆழி எனப்படு வார்.

உலகமே அழியும் ஊழி ஏற்பட்டாலும் தம் நிலையில் இருந்து வழுவாதவர் மேன்மையின் உறைவிடமாகத் திகழ்வர்.

ஊழி - உலகம் நீரில் அழிழ்தல்
ஆழி - கடல்

சான்றவர் சான்றாண்மை குன்றின் இருநிலந்தான்
தாங்காது மன்னோ பொறை.

சான்றான்மை மிக்கவர் தன் பண்பில் இருந்து விலகினால் இந்த நிலத்தால் சுமையைத் தாங்க இயலாது.

பொருட்பால் - ஒழிபியல் - பெருமை - 98

ஒளிஒருவற்கு உள்ள வெறுக்கை இளிஒருவற்கு
அஃதிறந்து வாழ்தும் எனல்.

ஊக்கம் மிகுதியாக இருப்பது ஒருவருக்கு புகழைத் தரும். அவ்வாறு ஊக்கம் இல்லாமல் உயிர் வாழலாம் என்பது இழிவே.

ஒளி - புகழ்

பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் சிறப்பொவ்வா
செய்தொழில் வேற்றுமை யான்.

பிறப்பால் எல்லா உயிர்களும் ஒன்றே. ஆனால் சிறப்பு அவரவர் செய்யும் செயல்களால் வேறுபடும்.

மேலிருந்தும் மேலல்லார் மேலல்லர் கீழிருந்தும்
கீழல்லார் கீழல் லவர்.

மேன்மையான குடியில் பிறந்தாலும் மேன்மையான செயல்களை செய்யாதவர்கள் மேன்மக்கள் ஆக மாட்டார்கள். கீழான குடியில் பிறந்தாலும் கீழ்மையான செயலைச் செய்யாதவர்கள் கீழ்மக்கள் இல்லை.

ஒருமை மகளிரே போலப் பெருமையும்
தன்னைத்தான் கொண்டொழுகின் உண்டு.

தன் மனதை சிதறவிடாத மகளிரைப் போல் சிறுமையில் இருந்து தன்னை காத்துக் கொண்டு வாழ்பவனும் பெருமைக்கு உரியவனே.

பெருமை யுடையவர் ஆற்றுவார் ஆற்றின்
அருமை உடைய செயல்.

பெருமை உடையவர்கள் செய்வதற்கரிய செயல்களை செய்யும் வழி அறிந்து செய்வர்.

ஆற்றுதல் - செய்தல்
ஆறு - வழி

சிறியார் உணர்ச்சியுள் இல்லை பெரியாரைப் பேணிக்
கொள்வேம் என்னும் நோக்கு.

சிறுமை நிறைந்தவர்கள் செயலால், பண்பால் பெரியவர்கள் உடன் இருந்து அப்பண்புகளை கொள்வோம் என்னும் நோக்கம் இல்லாதவர்கள்.

இறப்பே புரிந்த தொழிற்றாம் சிறப்புந்தான்
சீரல் லவர்கண் படின்.

சிறுமை உடையவர்கள் சிறப்பினைப் பெற்றால் அளவு மீறி செயல்படுவர்.

இறப்பு - மிகுதி

பணியுமாம் என்றும் பெருமை சிறுமை
அணியுமாம் தன்னை வியந்து.

பெருமை உடையவர்கள் அதற்கு பணிவும் காரணம் என பணிந்திருப்பர். சிறுமை குணத்தை உடையவர்கள் தம்மை வியந்து இருப்பார்கள்.

பெருமை பெருமிதம் இன்மை சிறுமை
பெருமிதம் ஊர்ந்து விடல்.

காரணம் இருந்தும் பெருமிதம் இல்லாமல் இருப்பதே பெருமைக்கான குணம். காரணமின்றியும் பெருமிதம் கொள்பவர்கள் சிறியோராக இருப்பர்.

அற்றம் மறைக்கும் பெருமை சிறுமைதான்
குற்றமே கூறி விடும்.

பெருமை உடையவர்கள் பிறரின் குறைகளை விடுத்து அருமைகளைக் கூறுவர். சிறியோர் குறைகளையே கூறுவர்.

அற்றம் - கெடுதல், குறைகள்

பொருட்பால் - ஒழிபியல் - மானம் - 97

இன்றி அமையாச் சிறப்பின ஆயினும்
குன்ற வருப விடல்.

இன்றி அமையாத சிறப்புகளைத் தரும் ஆயினும் தம் குடிபெருமை குறைக்கும் செயல்களை கைவிட வேண்டும்.

சீரினும் சீரல்ல செய்யாரே சீரொடு
பேராண்மை வேண்டு பவர்.

புகழோடு கூடிய மானம் நிலைப்பதை விரும்புபவர்கள் தமக்குப் புகழ் வருமாயினும் தம் குடிப்பெருமை குன்றும் செயல்களைச் நெய்ய மாட்டார்கள்.

பேரான்மை - மானம்

பெருக்கத்து வேண்டும் பணிதல் சிறிய
சுருக்கத்து வேண்டும் உயர்வு.

தம் வளம் பெரியதான பொழுது பணிவும், குன்றிய பொழுதில் மானத்தை உயர்வாகவும் கொள்ள வேண்டும்.

தலையின் இழிந்த மயிரனையர் மாந்தர்
நிலையின் இழிந்தக் கடை.

தம் நிலையில் இருந்து தவறி இழி செயல் புரிந்தவர்கள் தலையில் இருந்து உதிர்ந்த மயிருக்கு ஒப்பாவர்.

குன்றின் அனையாரும் குன்றுவர் குன்றுவ
குன்றி அனைய செயின்.

குன்று போல் நிலையான புகழ் உடையவர் ஆனாலும், தம் குடிப் பெருமை குன்றும் படி சிறிதளவு தவறு செய்தாலும் தம் நிலையில் குறைந்திடுவர்.

குன்று - சிறிய மலை
குன்றுதல் - குறைதல்
குன்றி அனைய - குன்றி மணி அளவு - நுண்ணிய அளவு

புகழ்இன்றால் புத்தேள்நாட்டு உய்யாதால் என்மற்று
இகழ்வார்பின் சென்று நிலை.

தம்மை இகழ்ந்தவர் பின் செல்லுதலால் ஒருவருக்கு புகழ் கிடைக்காது; கடவுளர் உலகமும் வாய்க்காது. பின் அத்தகைய செயலால் என்ன பயன்?

புத்தேள் நாடு - கடவுளர் உலகம்.

ஒட்டார்பின் சென்றொருவன் வாழ்தலின் அந்நிலையே
கெட்டான் எனப்படுதல் நன்று.

தம்முடன் ஒட்டாதவரிடம் சென்று அவர் அருளால் வாழும் நிலை ஒருவன் இறந்தான் என கூறத் தக்கது.

மருந்தோமற்று ஊன்ஓம்பும் வாழ்க்கை பெருந்தகைமை
பீடழிய வந்த இடத்து.

வலிமையான பெருங்குடிப் பிறந்தவர்கள் தம் நிலை அழிய உடல் காக்கும் வாழ்க்கை எதற்கு உதவும்?

பீடு - வலிமை

மயிர்நீப்பின் வாழாக் கவரிமா அன்னார்
உயிர்நீப்பர் மானம் வரின்.

தன் மயிர் உதிர உயிர் நீக்கும் கவரிமான்; மானத்துக்கு இழுக்கு வந்தால் உயிர் துறப்பவரும் அத்தகையோரே.

இளிவரின் வாழாத மானம் உடையார்
ஒளிதொழுது ஏத்தும் உலகு.

தமக்கு இழிவு வந்தால் உயிர் துறக்கும் மானம் உடையவரை இந்த உலகு வழிகாட்டியாகப் போற்றும்.

பொருட்பால் - ஒழிபியல் - குடிமை -96

இற்பிறந்தார் கண்அல்லது இல்லை இயல்பாகச்
செப்பமும் நாணும் ஒருங்கு.

நல்ல குடும்பத்தில் பிறந்தவரிடத்து இயல்பாகவே ஒழுங்கும், பழிக்கு அஞ்சும் குணமும் இருக்கும்.

ஒழுக்கமும் வாய்மையும் நாணும் இம் மூன்றும்
இழுக்கார் குடிப்பிறந் தார்.

நல்ல குடியில் பிறந்தவர்கள் ஒழுக்கமும், உண்மையும், பழிக்கு அஞ்சும் இயல்பும் தவற மாட்டார்கள்.

இழுக்கு - தவறுதல்

நகைஈகை இன்சொல் இகழாமை நான்கும்
வகையென்ப வாய்மைக் குடிக்கு.

புன்சிரிப்பு, உதவும் பண்பு, இனியன பேசுதல், பிறரை இகழ்ந்து கூறாமை ஆகிய நான்கு குணங்களும் வாய்மை தவறாத குடிப் பிறந்தவருக்குரியது.

அடுக்கிய கோடி பெறினும் குடிப்பிறந்தார்
குன்றுவ செய்தல் இலர்.

கோடிக் கோடிப் பொருள் தந்தாலும் நல்ல குடியில் பிறந்தவர்கள் தம் குடிப் பெருமை குன்றும் செயலைச் செய்ய மாட்டார்கள்.

வழங்குவ துள்வீழ்ந்தக் கண்ணும் பழங்குடி
பண்பில் தலைப்பிரிதல் இன்று.

பிறருக்கு கொடுத்து உதவுவதால் பொருள் நிலையில் குறைந்த போதும் நெடிய குடிப்பிறந்தவர் தம் பண்பில் தவற மாட்டார்கள்.

சலம்பற்றிச் சால்பில செய்யார்மா சற்ற
குலம்பற்றி வாழ்தும் என் பார்.

குற்றமற்ற குலத்தில் வாழ்வதாக கருதுவோர் வஞ்சனையின் காரணமாக மேன்மை இல்லாத செயல் செய்ய மாட்டார்கள்.

சலம் - வஞ்சனை
சால்பு - மேன்மை

குடிப்பிறந்தார் கண்விளங்கும் குற்றம் விசும்பின்
மதிக்கண் மறுப்போல் உயர்ந்து.

வான் நிலவின் களங்கம் போல் நல்ல குடியில் பிறந்தவர் செய்யும் தவறு தெளிவாகத் தெரியும்.

விசும்பு - வானம்
மறு - களங்கம்

நலத்தின்கண் நாரின்மை தோன்றின் அவனைக்
குலத்தின்கண் ஐயப் படும்.

நல்ல குடிப் பிறந்தவன் அன்பில்லாது இருந்தால் அவன் நல்ல குடிப் பிறந்தவனா என உலகத்தார் ஐயுறுவர்.

நார் - அன்பு

நிலத்தில் கிடந்தமை கால்காட்டும் காட்டும்
குலத்தில் பிறந்தார்வாய்ச் சொல்.

நிலத்தின் வளத்தை துளிர்க்கும் முளை காட்டும்; நல்ல குலத்தில் பிறந்தவனா என்பதை ஒருவன் பேசும் சொல் காட்டிவிடும்.

நலம்வேண்டின் நாணுடைமை வேண்டும் குலம் வேண்டின்
வேண்டுக யார்க்கும் பணிவு.

தனது நன்மை கருதுபவன் பிறர் பழிக்கும் செயலுக்கு அஞ்ச வேண்டும். நல்ல குடியில் விளங்க வேண்டும் என்றால் அனைவரிடமும் பணிவு வேண்டும்.

பொருட்பால்- நட்பியல்- மருந்து -95

மிகினும் குறையினும் நோய்செய்யும் நூலோர்
வளிமுதலா எண்ணிய மூன்று.

மிகுதியியாயினும் குறைந்தாலும் காற்றை முதலாக எண்ணிய மூன்றும் நோய் செய்யும்.
குழப்படி குறளில் இதுவம் ஒன்று.
உணவும் வேலையும் அதிகமாயின் அல்லது குறைந்தாலும் வாதம் முதலாக எண்ணிய( வாதம், பித்தம், சிலேத்துமம்) ஆகிய மூன்றும் நோய் செய்யும் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்.


மருந்தென வேண்டாவாம் யாக்கைக்கு அருந்தியது
அற்றது போற்றி உணின்.

முன்பு உண்ட உணவு செரித்தபின் அதை அறிந்து அடுத்து உண்ணும் உடலுக்கு மருந்து என்ற ஒன்று தேவையில்லை
அற்றல் - சீரணத்தல்


அற்றால் அறவறிந்து உண்க அஃதுடம்பு
பெற்றான் நெடிதுய்க்கும் ஆறு.

செரித்து, அளவு அறிந்து உண்க; அஃதே உடம்பை பெற்றவன் நெடுங்காலம் உய்க்கும் வழியாம்


அற்றது அறிந்து கடைப்பிடித்து மாறல்ல
துய்க்க துவரப் பசித்து.

செரித்தது அறிந்து, நன்கு பசித்து மாறுபாடில்லாத உணவுகளை உண்ணக்கடவது.
மாறுபாடில்லா உணவு இங்கு மூன்று வகையாக பரிமேலழகர் உரைக்கிறார்.
ஒருவன் வசிக்கும் பகுதிக்கு மாறுபாடில்லா, உண்ணும் காலத்திற்கு மாறுபாடில்லா மற்றும் சுவைவீரியங்களினால் மாறுபாடில்லாதவை அம்மூன்றும் ஆகும்.


மாறுபாடு இல்லாத உண்டி மறுத்துண்ணின்
ஊறுபாடு இல்லை உயிர்க்கு.

மாறுபாடில்லா உணவுகளை ( தன்னுள்ளம் வேண்டிய அளவு) மறுத்து உண்ணின் உயிர்க்கு ஊறுபாடு எனும் துன்பம் விளைவித்தல் இல்லை



இழிவறிந்து உண்பான்கண் இன்பம்போல் நிற்கும்
கழிபேர் இரையான்கண் நோய்.

இழிவான உணவுகளை குறைகளை அறிந்து உண்பனிடம் எப்படி அழியாமல் இருக்குமோ அதே போல் மிகப்பெருமளவு உண்ணுபவனிடம் நோயானது நீங்காது நிற்கும்


தீயள வன்றித் தெரியான் பெரிதுண்ணின்
நோயள வின்றிப் படும்.

தன் உடலும் காலுமும் தெரியாமல் அளவில்லாமல் உண்பவனிடம் நோய் அளவில்லாமல் வளரும்.

நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி அதுதணிக்கும்
வாய்நாடி வாய்ப்பச் செயல்.

நோயை அறிந்து அதன் பின் உள்ள காரணத்தை அறிந்து அதை தணிக்கும் வழியை அறிந்து (மருத்துவம்) பிழைபடாமல் செய்யவேண்டும்


உற்றான் அளவும் பிணியளவும் காலமும்
கற்றான் கருதிச் செயல்.

நோயுற்றவன் அளவையும் பிணி அளவையும் காலத்தின் அளவையும் கருதி கற்றவன் மருத்துவம் செய்வான்.


உற்றவன் தீர்ப்பான் மருந்துழைச் செல்வானென்று
அப்பால் நாற் கூற்றே மருந்து.

மருந்து என்பது நான்கு பகுதிகளை கொண்டது; மருத்துவன், நோயுற்றவன், மருந்து, அந்த மருந்தை பிழையில்லாமல் செய்பவன் ஆகிய நான்காம்.

பொருட்பால் -அங்கவியல் -சூது -94

வேண்டற்க வென்றிடினும் சூதினை வென்றதூஉந்
தூண்டிற்பொன் மீன்விழுங்கி யற்று.

தான் வெல்லும் வல்லமையுடையவனாயிருந்தாலும், சூதாடுதலை விரும்பாதிருக்க வேண்டும். அவ்வெற்றியால் வரும் பொருளானது, இரையால் மறையப்பெற்ற தூண்டிலிரும்பை மீன் விழுங்குதலைப் போன்றது.

ஒன்றெய்தி நூறிழக்கும் சூதர்க்கும் உண்டாங்கொல்
நன்றெய்தி வாழ்வதோர் ஆறு.

வெல்வோம் என்னும் ஆசையால் நூற்றுக்கணக்கான பொருளினை இழந்து வறியவராகும், சூதாடுவோர்க்கு, அப்பொருளால் அறமும், இன்பமும் பெற்று வாழ்வதற்கு ஒரு வழியும் உண்டாமோ?

ஆறு -வழி

உருளாயம் ஓவாது கூறிற் பொருளாயம்
போஒய்ப் புறமே படும்.

உருளும் கவற்றில் கிடைத்த ஆதாயத்தையே இடைவிடாது சொல்லிச் சூதாடுமாயின், அவன் பொருளும், வருவாயும் அவனை விட்டு நீங்கி, பகைவரிடத்தே சேரும்.

ஆயம் -ஆதாயம்
ஓவாது -இடைவிடாது

சிறுமை பலசெய்து சீரழிக்கும் சூதின்
வறுமை தருவதொன்று இல்.

தன்னை விரும்பினவர்க்கு துன்பங்கள் பலசெய்து, அவரின் புகழையும் அழிக்கும் சூதினை போலத் துன்பம் தருவது வேறொன்று இல்.

சீர் -புகழ்

கவறும் கழகமும் கையும் தருக்கி
இவறியார் இல்லாகி யார்.

முற்காலத்தில் செல்வமுடையவராயிருந்தும், இப்போது வறுமையிலிருப்பவர்கள், சூதினையும், அது ஆடுமிடத்தையும், ஆடுவதற்கான கைத்தொழிலையும் மேற்கொண்டு கைவிடாதவரே.

கவறு -சூது
கழகம் -களம்(ஆடுமிடம்)
கை -கைத்திறன்
தருக்கி -மேற்கொண்டு
இவறியார் -கைவிடாதவர்

அகடாரார் அல்லல் உழப்பர் சூதென்னும்
முகடியான் மூடப்பட் டார்.

சூதென்னும் மூதேவியால் விழுங்கப்பட்டவர், இம்மையில் வயிறு நிறையப் பெறார்; மறுமையிலும் நரகத்துன்பம் அனுபவிப்பர்.

அகடு -வயிறு
ஆரார் -நிறைவுபெறார்
அல்லல் -துன்பம்
முகடி -மூதேவி

பழகிய செல்வமும் பண்பும் கெடுக்கும்
கழகத்துக் காலை புகின்.

நல்லன செய்வதற்குக் கிடைத்த காலமானது சூதாடுமிடத்தில் கழியுமானால், அது நெடுநாளாய் வந்த செல்வத்தையும், பழகிய நல்ல பழக்கங்களையும் அழிக்கும்.

பொருள்கெடுத்துப் பொய்மேற் கொளீஇ அருள்கெடுத்து
அல்லல் உழப்பிக்கும் சூது.

சூதானது, தன்னைப் பழகினவனது, பொருளைக் கெடுத்து, பொய்யை மேற்கொள்ளச்செய்து, அருளையும் கெடுத்து, இருமையிலும் துன்பம் விளைவிக்கும்.

உடைசெல்வம் ஊண்ஒளி கல்வியென்று ஐந்தும்
அடையாவாம் ஆயங் கொளின்.

சூதினை விளையாட்டுத் தொழிலாக விரும்புவானாயின், உடை,செல்வம், ஊண், ஒளி, கல்வி ஆகிய ஐந்தும் அவனைவிட்டு நீங்கும்.

ஆயம் -சூது

இழத்தொறூஉம் காதலிக்கும் சூதேபோல் துன்பம்
உழத்தொறூஉம் காதற்று உயிர்.

சூதால் இருமைப்பயன்களையும் இழக்குந்தோறும் அதனை விரும்புகின்ற சூதனைப் போல், உயிரும், உடம்பு துன்பத்தால் வருந்த வருந்த அதனை விரும்பும்.

பொருட்பால்- நட்பியல்- கள்ளுண்ணாமை-93

உட்கப் படாஅர் ஒளியிழப்பர் எஞ்ஞான்றும்
கட்காதல் கொண்டொழுகு வார்.

கள்ளின்மேல் ஆசெகொண்டு ஒழுகுவாரை எந்நாளும் பகைவர் அஞ்சார் அவர் ஒளியையும் இழந்து வாழ்வார்
எஞ்ஞான்றும் - என்னாளும்
உட்கம் - அச்சம்

உண்ணற்க கள்ளை உணில்உண்க சான்றோரான்
எண்ணப் படவேண்டா தார்.

கள்ளை உண்ணாதிருக்கவும். அவ்வாறு உண்ணுவது வேண்டுமெனில் சான்றோரால் எண்ணப்படுதலை வேண்டாதவரு உண்ண்ட்டும்.

923. ஈன்றாள் முகத்தேயும் இன்னாதால் என்மற்றுச்
சான்றோர் முகத்துக் களி.

ஈன்றவள் முகத்தின் முன்னே கள்ளுண்டு களித்தலே இன்னாது அவ்வாறிருக்க சான்றோர் முன் களித்தால் யாதாகும்?

924. நாண்என்னும் நல்லாள் புறங்கொடுக்கும் கள்ளென்னும்
பேணாப் பெருங்குற்றத் தார்க்கு.

கள் என்னும் இகழும் பெருங்குற்றமுடையவர்க்கு நாணமாகிய நல்லவள் முகங்காட்டாள்
(அஃதாவது மானத்தோடு வாழார்)


925. கையறி யாமை உடைத்தே பொருள்கொடுத்து
மெய்யறி யாமை கொளல்.

செய்வதறியாமை உடைவனே பொருள்கொடுத்து மெய் அறியாமையைக்கொடுக்கும் கள்ளை கொள்ளுவான்


926. துஞ்சினார் செத்தாரின் வேறல்லர் எஞ்ஞான்றும்
நஞ்சுண்பார் கள்ளுண் பவர்.


தூங்கியவர், செத்தவரைபோன்றவரேயாவார் அதேபோல் கள்ளுண்பர் எக்காலத்தும் நஞ்சையுண்டவரே வேறெனப்படார்.

927. உள்ளொற்றி உள்ளூர் நகப்படுவர் எஞ்ஞான்றும்
கள்ளொற்றிக் கண்சாய் பவர்.

கள்ளை மறைத்து குடித்து அறிவு சோர்பவர் என்னாளும் உள் ஊர் மக்களால் அவ்வாறு செய்பவரின் உள்ளே நடக்கிற காரியத்தை அலோசித்தரிந்து சிரிக்கப்படுபவராவார்

928. களித்தறியேன் என்பது கைவிடுக நெஞ்சத்து
ஒளித்ததூஉம் ஆங்கே மிகும்.

கள்ளுண்பவன் மறைந்துண்டு விட்டு நான் கள்ளே குடிக்காதவன் என்று சொல்லற்க. அவ்வாறு சொல்லுதல் தன் உள்ளத்தை ஒளித்ததையே மிகுந்து காட்டும்.

929. களித்தானைக் காரணம் காட்டுதல் கீழ்நீர்க்
குளித்தானைத் தீத்துரீஇ அற்று.

கள்ளுண்டு களித்த ஒருவனுக்கு இது ஆகாத செயல்லென்று தெளிவித்தல் தீ விளக்கை எடுத்துக்கொண்டு நீரில் மூழ்கி தேடுதலை ஒத்தது

930. கள்ளுண்ணாப் போழ்திற் களித்தானைக் காணுங்கால்
உள்ளான்கொல் உண்டதன் சோர்வு.

கள்ளுண்ணும் ஒருவன் கள்ளுண்ணாத தெளிந்த பொழுதில் கள்ளுண்டு களித்த ஒருவனை காணும்பொழுது தானும் இவ்வாறு அறிவு சோர்ந்து இருப்பதை அறியான் போலும்(அதனாலே தான் மறுபடியும் கள்ளுண்கிறான்)

பொருட்பால்- நட்பியல், வரைவில் மகளிர் -92

அன்பின் விழையார் பொருள்விழையும் ஆய்தொடியார்
இன்சொல் இழுக்குத் தரும்.

ஒருவனை அன்புபற்றி விரும்பாமல் பொருளை விரும்பி வரும் ஆய்த்தணிந்த வளையை உடைய மகளிரின் இன்சொல்லானது இழுக்கையே தரும்

பயன்தூக்கிப் பண்புரைக்கும் பண்பின் மகளிர்
நயன்தூக்கி நள்ளா விடல்.

ஒருவனுக்கு உள்ள பொருளை அளந்தறிந்து பண்பு உரைக்கும் குணமில்லாத மகளிரது நயத்தை ஆராய்ந்து அறிந்து அவரை பொருந்தாமல் விடல் நலமானது

பொருட்பெண்டிர் பொய்ம்மை முயக்கம் இருட்டறையில்
ஏதில் பிணந்தழீஇ அற்று.

கொடுப்பாரை விரும்பாது பொருளை விரும்பும் பொய்மையான பெண்டிரின் முயக்கமானது இருள் வீட்டில் முன்னறியா பிணத்தை தழுவினாற் போன்றது.

பொருட்பொருளார் புன்னலந் தோயார் அருட்பொருள்
ஆயும் அறிவி னவர்.

அருளோடு கூடிய பொருளை ஆராய்ந்து சம்பாதிக்கும் அறிவினையுடைவர் பொருளை விரும்பும் மகளிரது புல்லிய நலத்தை பேணமாட்டார்

பொதுநலத்தார் புன்னலம் தோயார் மதிநலத்தின்
மாண்ட அறிவி னவர்.

தன் மதி அறிவினால் மாட்சிமையுடைய அறிவினைவுடையவர் பொதுவாய்(பொருள் பெற்று) எல்லார்க்கும் நலம் கொடுப்போரின் புல்லிய நலத்தை தீண்டார்

தந்நலம் பாரிப்பார் தோயார் தகைசெருக்கிப்
புன்னலம் பாரிப்பார் தோள்.

தன்னுடைய நலத்தை பேணுவோர் ஆடல் பாடல்களினால் மகிழ்வுப்படுத்தும் புன்னலமுடையோரின் தோள்களை தீண்டார்
தகை - ஆடல் பாடல்
செருக்கி - களித்து

நிறைநெஞ்சம் இல்லவர் தோய்வார் பிறநெஞ்சிற்
பேணிப் புணர்பவர் தோள்.

நிறைந்த நெஞ்சமில்லாதவர், முயங்குவன் அல்லாது பிறருடைய நெஞ்சத்தையும் பொருளையும் பேணும் மகளிரின் தோளைத்தோய்வார்

ஆயும் அறிவினர் அல்லார்க்கு அணங்கென்ப
மாய மகளிர் முயக்கு.

ஆய்ந்தறியும் அறிவில்லாதவர்க்கு மாய மகளிராம் சொல் செயல்களால் வஞ்சிக்கும் மகளிரின் முயங்குதல் அணங்கை முயங்கியது போன்றது
அணங்கு- இங்கு காமநெறியான் உயிர்கொள்ளும் தெய்வமகள் என்று கொள்ளப்படுகிறது


வரைவிலா மாணிழையார் மென்தோள் புரையிலாப்
பூரியர்கள் ஆழும் அளறு.

வரைமுறை இல்லாமல் வாழும் மாண்புடைய ஆபரணத்தை அணிந்தவரின் தோள்களானது அறிவில்லா கீழ்மக்கள் ஆழும் நரகமாகும்.

அளரு - நரகம்
பூரியார்- கீழ்மக்கள்


இருமனப் பெண்டிரும் கள்ளும் கவறும்
திருநீக்கப் பட்டார் தொடர்பு.


இரண்டு மனத்தை(ஒருவனை விரும்பி,மற்றொருவனின் பொருள் விருப்பம்) உடைய பெண்டிரும், கள்ளும், சூதும் திருவின் ஆருளில்லாமல் விடப்பட்டவரின் நட்புகளாம்.

பொருட்பால் -அங்கவியல் -பெண்வழிச் சேறல் -91

மனைவிழைவார் மாண்பயன் எய்தார் வினைவிழைவார்
வேண்டாப் பொருளும் அது.

இன்பங்காரணமாகத் தன் மனையாளை விரும்பி, அவள்வழி நடப்பவர் அறப்பயன்களை அடையமாட்டார்; பொருள் சேர்க்க முயல்வோரும், தம்முயற்சிக்கு விரோதமென்று இகழ்ந்து ஒதுக்கும் பொருளும் அவ்வின்பமே ஆகும்.

பேணாது பெண்விழைவான் ஆக்கம் பெரியதோர்
நாணாக நாணுத் தரும்.

தன் ஆண்மையை விட்டு மனையாளது பெண்மையை விரும்புகின்றவனது செல்வம், இவ்வுலக ஆண்மக்களுக்கெல்லாம் பெரியதொரு நாணமாக வெட்கம் தரும்.

இல்லாள்கண் தாழ்ந்த இயல்பின்மை எஞ்ஞான்றும்
நல்லாருள் நாணுத் தரும்.

ஒருவன் தன் இல்லாளிடத்து தாழ்ந்தற்கு ஏதுவான அச்சம், அவ்வச்சமில்லாத நல்லாரிடத்து செல்லுங்கால், எந்நாளும் நாணுதலையேக் கொடுக்கும்.

மனையாளை அஞ்சும் மறுமையி லாளன்
வினையான்மை வீறெய்தல் இன்று.

தன் மனையாளுக்கு அஞ்சி வாழும் மறுமைப்பயனில்லாதவனுக்கு, ஒரு செயலைச் செய்யும் செயலாண்மை இருந்த போதிலும், அது நல்லோரால் மதிக்கப்படாது.

இல்லாளை அஞ்சுவான் அஞ்சும்மற்று எஞ்ஞான்றும்
நல்லார்க்கு நல்ல செயல்.

தன் மனையாளுக்கு அஞ்சி நடப்பவன், தானே தேடிய பொருளேயாயினும், அப்பொருளால் நல்லவர்களுக்கு நல்லவைகள் செய்ய எந்நாளும் அஞ்சுவான்.
இமையாரின் வாழினும் பாடிலரே இல்லாள்
அமையார்தோள் அஞ்சு பவர்.

தன் இல்லாளுடைய மூங்கில் போன்ற தோளுக்கு அஞ்சி நடப்பவர், வீரத்தால் சுவர்க்கமடைந்த தேவர் போல வாழ்ந்தாலும், ஆண்மையற்றவரே.

இமையார் -தேவர்
பாடிலர் -ஆண்மையற்றவர்

பெண்ணேவல் செய்தொழுகும் ஆண்மையின் நாணுடைப்
பெண்ணே பெருமை உடைத்து.

தன் இல்லாளது ஏவல் தொழிலைச் செய்து திரிகின்றவனது ஆண்தன்மையைக்காட்டிலும், நாணத்தையுடைய அவளின் பெண்தன்மையே மேன்மை உடையது.

நட்டார் குறைமுடியார் நன்றாற்றார் நன்னுதலாள்
பெட்டாங்கு ஒழுகு பவர்.

தம் மனையாள் விரும்பியபடியே நடப்பவர், தம் நண்பர்களின் குறையைத் தீர்க்கமாட்டார்கள்; மறுமைக்கு வேண்டிய அறங்களையும் செய்யமாட்டார்கள்.

நட்டார் -நண்பர்

அறவினையும் ஆன்ற பொருளும் பிறவினையும்
பெண்ணேவல் செய்வார்கண் இல்.

அறச்செயலும், அது முடிப்பதற்கு ஏதுவான பொருட்செயல்களும், பிற இன்பச்செயல்களும், தம் மனையாளின் ஏவலைச் செய்வாரிடத்து உண்டாகா.

எண்சேர்ந்த நெஞ்சத் திடனுடையார்க் கெஞ்ஞான்றும்
பெண்சேர்ந்தாம் பேதைமை இல்.

கரும ஆலோசனைகளில் சென்ற மனத்தையும், அதனாலாகிய செல்வத்தையும் உடையவர்க்கு, மனையாளைச் சேர்தலால் விளையும் அறிவின்மை எக்காலத்தும் உண்டாகாது.

பொருட்பால் - நட்பியல் - பெரியாரைப் பிழையாமை - 90

ஆற்றுவார் ஆற்றல் இகழாமை போற்றுவார்
போற்றலுள் எல்லாம் தலை.

எடுத்த செயலை செம்மையாக முடிக்கக் கூடியவர்களின் ஆற்றலை இகழாது இருப்பது ஒருவர் போற்றிக் காக்க வேண்டிய குணங்களில் சிறந்தது.

பெரியாரைப் பேணாது ஒழுகிற் பெரியாரால்
பேரா இடும்பை தரும்.

பெருமை மிக்கவர்களை மதிக்காது நடந்தால், அப்பெரியவர்களால் விலகாத துன்பம் நேரும்.

கெடல்வேண்டின் கேளாது செய்க அடல்வேண்டின்
ஆற்று பவர்கண் இழுக்கு.

பகைவரை அழிக்க வேண்டுமெனில் செய்து முடிப்பவரை இகழ்வது, நல்லவை கேளாமல் தான் அழிய விரும்பியவன் செய்யக் கூடியது.

கூற்றத்தைக் கையால் விளித்தற்றால் ஆற்றுவார்க்கு
ஆற்றாதார் இன்னா செயல்.

எடுத்த செயலை முடிப்பவர்களுக்கு அவ்வாறு முடிக்க இயலாதவர்கள் துன்பம் விளைவிப்பது கூற்றுவனை கை தட்டி அழைப்பது போலாகும்.

யாண்டுச் சென்று யாண்டும் உளராகார் வெந்துப்பின்
வேந்து செறப்பட் டவர்.

மிக்க வலிவுடைய வேந்தரால் பகைவர் எனக் கருதப் படுபவர் எங்கே செனுறாலும் பிழைத்து வாழ இயலாது.

எரியால் சுடப்படினும் உய்வுண்டாம் உய்யார்
பெரியார்ப் பிழைத்தொழுகு வார்.

காட்டுத் தீயில் மாட்டிக் கொண்டவரும் பிழைக்கலாம், பெரியோர்களுக்கு தீங்கிழைத்து பிழைத்திருப்பது இயலாது.

வகைமாண்ட வாழ்க்கையும் வான்பொருளும் என்னாம்
தகைமாண்ட தக்கார் செறின்.

தமது பண்பால் சிறந்த பெரியோர் சினந்து பகைத்தால், சிறந்த வகை வாழ்க்கை வாழ்ந்தும், வானளவு பொருள் இருந்தும் காக்க இயலாது.

குன்றன்னார் குன்ற மதிப்பின் குடியொடு
நின்றன்னார் மாய்வர் நிலத்து.

குன்று போல் உறுதியான புகழை உடையவர் புகழை குலைத்திட நினைத்தால் நிலைத்த பொருளுடையவர் ஆயினும் தம் குடியோடு மாய்ந்து விட நேரும்.

ஏந்திய கொள்கையார் சீறின் இடைமுரிந்து
வேந்தனும் வேந்து கெடும்.

உயர்ந்த கொள்கைகள் உடையவர் சினம் கொண்டால் வேந்தனும் தன் அரசின் நிலைத்தன்மை குலைந்து கெடுவான்.

இறந்தமைந்த சார்புடையர் ஆயினும் உய்யார்
சிறந்தமைந்த சீரார் செறின்.

நிறைந்த சுற்றமும், செல்வமும் அமைந்திருந்தாலும் சிறந்த பண்புகள் அமைந்த சான்றோர் சினந்தால் வாழ்தல் இயலாது.

பொருட்பால்-நட்பியல்- உட்பகை-89

நிழல்நீரும் இன்னாத இன்னா தமர்நீரும்
இன்னாவாம் இன்னா செயின்.

நிழலும் நீரும் ஒருவனுக்கு அடிப்படையாய் இருப்பவை அவை இன்னா செய்யின் கொடும் துன்பம் தரும் அதுபோல இயல்பாய் கூட இருக்கும் இயல்புகள் இன்னா செய்யின் பெரும் துன்பம் தரும்.

தமர் நீர - தழுவவேண்டிய இயல்புகள்( உறவுகள்?)

வாள்போல பகைவரை அஞ்சற்க அஞ்சுக
கேள்போல் பகைவர் தொடர்பு.

வாள் கொண்டு எதிர் நிற்கும் பகைவரைக்கூட அஞ்ச வேண்டாம் ; அஞ்சுக
உறவினர் போல் மறைந்து நிற்கும் பகைவனை

உட்பகை அஞ்சித்தற் காக்க உலைவிடத்து
மட்பகையின் மாணத் தெறும்.

உள்பகையை அஞ்சி நடக்கக்கடவது. அவ்வாறில்லாமல் போயின், தளர்ச்சி வரும் வேளை பார்த்து மண்கலத்தை அறுக்கும் குயவனின் ஆயுதம் போல் தப்பாமல் கெடுப்பர்.

மனமாணா உட்பகை தோன்றின் இனமாணா
ஏதம் பலவும் தரும்.

மனம் மாணாத (அகம் திருந்தாத) உட்பகை தோன்றுமாயின் இனம் மாணாத( சுற்றமில்லாமைக்கு ஏதுவாக) குற்றம் பலவும் வந்து சேரும்.
ஏதம்- குற்றம்.


உறல்முறையான் உட்பகை தோன்றின் இறல்முறையான்
ஏதம் பலவும் தரும்.

உறவில் முறைத்தன்மையோடு கூடிய உட்பகை தோன்றினால் இறத்தல்(கொலை) முதலான குற்றம் பலவும் வந்து சேரும்.


ஒன்றாமை ஒன்றியார் கட்படின் எஞ்ஞான்றும்
பொன்றாமை ஒன்றல் அரிது.

ஒன்றாமல் போகும் உட்பகை கண் படின் என்னாளும் இறவாமையை பெற முடியாது( கொலை போன்றவை நிகழும்)

பொன்றாமை - இறவாமை

செப்பின் புணர்ச்சிபோல் கூடினும் கூடாதே
உட்பகை உற்ற குடி.

செப்பினது மூடிகளின் சேர்க்கை போல கூடியிருந்தாலும் உள்ளே எவ்வாறு தனித்திருக்குமோ அதே போல் உட்பகை கொண்ட குடியானது உள்ளே கூடாது

அரம்பொருத பொன்போலத் தேயும் உரம்பொருது
உட்பகை உற்ற குடி.

உட்பகை உற்ற குடியானது அரத்தினாலே தேய்க்கப்பட்ட இரும்பு போல வலிமை தேயும்.

பொருத - தேய்க்கப்பட்ட


எட்பக வன்ன சிறுமைத்தே ஆயினும்
உட்பகை உள்ளதாங் கேடு.

எள்ளின் பிளவை(அவ்வளவு சிறிய) ஒத்த சிறியதாயினும் உட்பகை உள்ளே இருப்பேன் கேடு வந்தே சேரும்.
எள்பக வன்ன - எள பகவு அன்ன - எள்ளின் பிளவை ஒத்த


உடம்பாடு இலாதவர் வாழ்க்கை குடங்கருள்
பாம்போடு உடனுறைந் தற்று.

மனப்பொருத்தம் இல்லாதவர் வாழ்க்கை குடிசைக்குள்ளே பாம்போடு வாழ்தலை ஒத்தது.

குடங்கருள் - குடிசைக்குள்